مكتوبه‌هاي حديثي در روايات امامان شيعه و نقش علي بن مهزيار در نگهداري و انتقال آن‌ها

كتابت، از طرق تحمل حديث است. راوي از طريق مكاتبه با محدثان و در شرايطي با امام ارتباط برقرار مي كند و از او در خواست حديث يا در يك مسئلۀ شرعي تقاضاي فتوا مي‌نمايد. در روايات شيعه، پرسش و پاسخ با امام معصوم به‌صورت مكتوب و  غالباً توسط پيك صورت گرفته است. برخي محدثان بر اين باورند كه مكتوبات  حديثي از اعتبار كمتري نسبت به مسموعات برخوردار است، اما با بررسي اين دسته از روايات‌ و وجود قراين و شواهدي، بر تأييد صدور آن‌ها صحت بسياري از مكتوبات ‌محرز مي‌شود. از امتيازات مهم مكتوبات حديثي، عدم نقل به معنا در آن‌هاست. در هر عصر و زماني، عده‌اي از ياران ائمهk مسئول جمع‌آوري سؤالات شيعيان و دريافت پاسخ كتبي آن سؤالات از امامانk بوده‌اند. مكاتبات عبدالملك بن اعين با امام صادق نمونه‌اي از اين موارد است. علي بن مهزيار اهوازي محدثي صاحب انديشه و داراي ذهن دورانديش بود كه با جمع‌آوري، حفظ و صيانت  شمار متعددي از مكتوبات آن را به نسل‌هاي بعد از خود انتقال داد. علاوه بر آن نيز  او از طريق مكاتبه با امامان عصر خود از جمله امام جواد و امام هاديv به دامنۀ صدور مكتوبات حديثي در شيعه افزوده است