آنچه بيان نمي شود… تحليل جامعه شناختي سكوت در روايت هايي از زندگي اجتماعي زنان كرد

در اين مقاله تجربه‌ي سكوت زنان كرد بر اساس فهم و تفسير آنان از جنسيت و موقعيت خود، در ميدان‌هاي كار، خانواده و آموزش مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف، فهم پيچيدگي هاي اجتماعي و معنايي پديده‌ي سكوت در زنان كرد است. اين مطالعه با استفاده از نمونه گيري نظري و مصاحبه‌ي فردي با ۲۰ زن كرد و تشكيل يك گروه متمركز شش نفره، در چارچوب رويكرد تفسيري برساخت گرايانه و با تكنيك تحليل مضمون انجام شده است. نتايج در ذيل دو مضمون اصلي سكوت هژمونيك و سكوت استراتژيك و نيز مضامين فرعي صورتبندي شدهاند و نشان مي‌دهند زنان، معاني متنوعي به سكوت‌هاي خود مي‌دهند و استراتژي‌هاي گوناگوني را با سكوت كردن خود در موقعيت‌هاي مختلف به كار مي‌گيرند. پيامدهاي اتخاذ هر كدام از اين انواع سكوت مي تواند طيفي از نتايج بازتوليد كننده‌‌ي سلطه‌ و تثبيت دوباره‌ي معاني هژمونيك جنسيتي و يا اختلال در بازتوليد اين معاني ‌را در بربگيرد. اين مطالعه با نشان دادن پيچيدگي رابطه بين انقياد و سوژگي در تجارب زنان كرد از سكوت‌هايشان نشان مي‌دهد تجربه‌ي سكوت در پيوستاري از مطيع بودن كامل و سوژگي و عامليت قرار دارد و نيز مرز ميان قرباني و عامل را نميتوان مرزي مشخص و غير قابل انعطاف در نظر گرفت.