تحليل نشانه- معناشناسانه طرحواره عاطفي در گفتمان دو شعر «در امواج سند» و «أبدُ الصُبّار»

بررسي نشانه معناشناسانۀ هژمونيك نشان مي دهد كه چگونه نشانه‌ها و دال‌ها مسير استعلايي خود را طي مي‌كنند و در خدمت معاني هژمونيك قرار مي‌گيرند. هدف اين پژوهش بررسي شكل‌گيري، توليد و دريافت معنا در زمينۀادبيات پايداري است. در اين راستا، هژموني موجود در دو شعر مقاومت محور در اثر مهدي حميدي شيرازي با عنوان «در امواج سند» و شعر «أبد الصُّبار» سروده محمود درويش بررسي شد. مطالعۀ نشانه معناشناختي اين دو گفتمان نشان مي‌دهد كه چگونه دو شاعر با استفاده از پيشينۀ و آرشيو فرهنگي، ملي و بومي به توليد معاني مقاومت‌محور مي‌پردازند و از بافت‌هاي موجود و شناخته‌شده فاصله مي‌گيرند و گفته ياب را با عناصر غيرمنتظره مواجه مي‌سازند. همچنين از ديگر يافته هاي پژوهش مي توان به وجود دو نظام ارزشي يكسان كه همان ستايش آزادي و آزادگي است ، اشاره كرد. نظام ارزشي مزبور در سازوكارهاي توليد در طرحوارۀ گفتمان عاطفي در جهت تثبيت هژموني حاكم يعني ستايش پايداري و آزادگي در جامعه و به حاشيه راندن ساير مفاهيم ، سير مي كند.