بررسي تطبيقي درونمايه ستم‌ستيزي در اشعار پروين اعتصامي و احمد عبدالمعطي حجازي

پروين اعتصامي يكي از شاعران پرآوازه شعر معاصر فارسي است كه مخالفت با ستم و ستمگران و همدردي با محرومان و ستم‌ديدگان از درونمايه‌هاي مهم شعر اوست. احمد عبدالمعطي حجازي نيز يكي از پيشگامان شعر معاصر عربي و از شاعران متعهد مصري است كه شعرهايش تصويري از درد و اندوه مردم جامعه خود از جمله مبارزه آن‌ها با ظلم است. اين پژوهش در تلاش است با تكيه ‌بر شيوه توصيفي-تحليلي، نمودهاي مشترك درونمايۀ ظلم‌ستيزي را ميان اين دو شاعر مورد پژوهش و واكاوي قرار دهد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد مواردي چون جست‌وجوي اتوپياي تهي از ظلم و بيداد، اعتراض به بي‌عدالتي‌ در توزيع درآمدها و وضع ماليات‌هاي سنگين، و انتقاد از بي‌مهري در تعامل با يتيمان و كودكان بي‌سرپرست، از جمله نمودهاي مشترك ستم‌ستيزي در اشعار دو شاعر است. اما با اين ‌وجود، پروين براي بيان انتقادات خود از زبان تمثيل، فابل و بياني كنايه وار بهره مي گيرد، اما در شعر حجازي، خبري از تمثيل هاي دور از ذهن نيست و او جسورانه و با صراحت كامل به انتقاد از شرايط سياسي و اجتماعي حاكم بر جامعه مي‌پردازد.