حق توسعۀ انسان

ترديدها و چالش‌هاي فراروي «نظريۀ رشد» براي توسعه و مسير پرفراز و نشيب آن در دهه‌هاي گذشته، موجب شد تا نظريه «توسعۀ انسان» با تضامين و مقوماتي همچون «اخلاق توسعه» و «حق بر توسعه»، براي تحقق توسعه‌اي كه متعلَق آن «انسان» و مردمان هستند، مورد توجه قرار گيرد. اما از آنجا كه مقومات مزبور در آراي آمارتياسن در نهايت مستلزم فهم و تفسيري از كيستي «انسان» است و در نظريۀ «توسعه انسان»، اين مهم از كفايت نظري لازم برخوردار نيست، در اين مقاله سعي شده است تا با انسان‌شناسي زيستماني و «حق زيستماني انسان »، در نظريه توسعه انسان مساهمت فكري شود.