ارائه مدل بهينه سازي قيمت در قراردادهاي صادرات گاز ايران بر مبناي تحليل شروط انعطاف‌پذير مقداري

قراردادهاي بلندمدت خريد و فروش گاز طبيعي شامل شروط متنوع قراردادي در حوزه هاي تجاري، مالي، فني و حقوقي مي باشند. برخي از اين شروط، شروط مقادير قراردادي هستند. اين شروط داراي انعطاف پذيري بوده و ميزان انعطاف پذيري اين مقادير، ارزش پولي داشته و بر رژيم مالي قرارداد از جمله قيمت فروش گاز تأثير مي گذارند. پژوهش حاضر با هدف بهينه سازي مقادير انعطاف‌پذير قراردادي و قيمت گاز، ضمن تعيين محدوده انعطاف‌پذيري هر يك از اين مقادير، با تمركز بر فروش گاز به تركيه براي دوره زماني 2019-2010 به‌عنوان مطالعه موردي، مدل رياضي بهينه سازي مبتني بر هزينه هاي مربوط به حالات مختلف عمليات اجرايي قرارداد را طراحي و حل نموده است. نتايج حاصل نشان مي‌دهد كه مقادير بهينه خروجي مدل براي متغيرهاي حداقل و حداكثر مقادير قراردادي روزانه، ميزان درصد تعهد برداشت يا پرداخت (حداقل مقدار قراردادي سالانه)، گاز جبراني و گاز پيش برداشت، منجر به بهينه شدن قيمت قراردادي خواهد شد.