شناسايي شاخص هاي توسعه پايدار در تدوين نظام پايش و ارزشيابي مديريت يكپارچه مناطق ساحلي ايران

اعمال مديريت يكپارچه مناطق ساحلي با رويكرد توسعه پايدار به دليل گستردگي و تنوع فعاليت ها و اقدامات، تعقيب همزمان چند هدف، يكپارچه سازي عوامل مديريتي و نيز دخالت در رويه‌هاي جاري توسعه و روند تغييرات اكولوژيكي، نيازمند استقرار نظامي براي پايش و ارزشيابي خود است. نظارت و ارزشيابي موفق مديريت يكپارچه مناطق ساحلي مستلزم كاربرد شاخص هاي با قابليت اندازه گيري آسان، مقرون به صرفه، عيني، با حساسيت كافي و مبتني بر تئوري هاي علمي است. در اين مقاله شاخص هاي مديريت يكپارچه مناطق ساحلي ايران مبتني بر توسعه پايدار كه محتواي آن شامل سه دسته شاخص‌هاي عملكرد مديريتي، اكولوژيكي و اقتصادي، اجتماعي مي باشد معرفي مي شود. با قرار دادن شاخص هاي مذكور در چهارچوب مدل محرك – فشار – وضعيت– تأثير – پاسخ، امكان برقراري ارتباط منطقي شاخص ها فراهم مي گردد. سپس اين شاخص ها بر اساس اهداف مديريت يكپارچه منطقه ساحلي ايران به روش علمي بومي سازي شده و بدين منظور چند شاخص جديد در دو جنبه مديريت (نهادي) و اقتصادي اجتماعي پيشنهاد شده است. همچنين به منظور درك يكساني از اهداف و تعاريف و سنجش‌هاي صورت گرفته، شاخص ها استاندارسازي شده اند.