تحليل جامعه‌شناختي رابطه احساس امنيت با سرمايه روان‌شناختي (موردمطالعه: شهروندان بالاي 18 سال خراسان رضوي)

اهدف و زمينه: احساس امنيت، نبود خطر و ايجاد اطمينان است كه مي تواند با شكوفايي، خوش بيني، اميد، خودكارآمدي و انعطاف پذيري به آسايش و آرامش منتهي گردد. پژوهش حاضر به رابطه تبييني بين احساس امنيت با سرمايه هاي روان شناختي مي پردازد كه از رويكرد خردنگر امنيت وجودي گيدنز و سرمايه روان شناختي لوتانز براي تبيين نظري بهره برده شده است.روش تحقيق: رويكرد كمي مبتني بر پيمايش (توصيفي و همبستگي)، استفاده از ابزار پرسشنامه، انتخاب 618 نمونه مبتني بر فرمول كوكران و نمونه گيري تصادفي ساده يافته ها جمع آوري شده است.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج فرضيه ها بيانگر اين است كه متغير احساس امنيت با متغير وابسته در سطح معناداري 0.05 مبتني بر ضريب همبستگي (0.727) با شدت قوي و بر اساس مقادير ضريب همبستگي ابعاد متغير مستقل به ترتيب مولفه‌هاي احساس امنيت جاني، اخلاقي، اجتماعي، اقتصادي، خانوادگي و رواني رابطه معناداري با متغير وابسته داشته‌اند. با توجه به مدل رگرسيون مولفه‌هاي متغير احساس امنيت رواني، اقتصادي، اخلاقي و جاني در سطح خطاي كوچكتر از0.01 معناداري داشته‌اند و در حدود 79.4 درصد از تغييرات متغير وابسته را تبيين كنند. نهادينه كردن امنيت وجودي مبتني بر نبود خطر و ايجاد اعتماد و اطمينان مي تواند سرمايه هاي روان شناختي را شكوفا و با همكاري بين متوليان حوزه امنيت، فرهنگ و اجتماع مي توان اميد، خوش بيني، خودكارآمدي و انعطاف پذيري را در رفتارهاي زندگي شهروندان بسترسازي كرد.