تأثير آموزش مبتني بر الگوي طراحي آموزشي چهار مؤلفه‌اي بر مهارت حل مسأله دانشجويان

هدف: اين مطالعه، با هدف بررسي تأثير آموزش مبتني بر الگوي طراحي آموزشي چهارمؤلفه‌ اي بر مهارت حل مسأله دانشجويان انجام شده است.روش: در اين مطالعه از روش تحقيق شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون و پس‌ آزمون همراه با گروه كنترل استفاده شد. شركت ‌كنندگان شامل 23 نفر از دانشجويان كارشناسي رشته علوم تربيتي– گرايش تكنولوژي آموزشي دانشگاه اراك، در سال تحصيلي 98-1397 بودند كه به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (12 نفر) و كنترل (11 نفر) جاي گرفتند. يادگيرندگان در گروه آزمايش درس توليد محتواي الكترونيكي را براساس الگوي طراحي آموزشي چهار مؤلفه‌ اي گذراندند، درحالي‌كه روش آموزش در گروه كنترل روش مرسوم بود. ابزار جمع‌آوري اطلاعات، پرسشنامه ‌ي حل مسأله ‌ي هپنر و پترسون (1982) بود. براي تحليل داده ‌ها از آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد.يافته‌ ها: يافته ‌هاي آماري نشان داد كه روش آموزشي مبتني بر الگوي طراحي آموزشي چهار مؤلفه‌ اي بر مهارت حل مسأله ‌ي دانشجويان تأثير نداشته است (0.05 P).نتيجه‌ گيري: در پرورش مهارت‌هاي حل مسأله علاوه بر الگوها و روش‌هاي آموزشي عوامل ديگري نيز دخيل هستند كه بايستي در فرايند آموزش مورد توجه قرار گيرند.