مقايسه اثربخشي درمان‌هاي مبتني بر ذهن‌آگاهي و شناختي-رفتاري بر اجتناب تجربي زنان مبتلا به ‌بي‌خوابي

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر ذهن‌آگاهي و شناختي-رفتاري بر اجتناب تجربي زنان مبتلا به ‌بي‌خوابي بود. اين پژوهش شبه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري سه‌ماهه بود. جامعه آماري پژوهش زنان با اختلال بي‌خوابي بودند كه از طريق فراخوان، در سال 1399 به مركز مشاوره دانشگاه علمي‌كاربردي فرهنگ و هنر مراجعه كرده بودند، از ميان آن‌ها تعداد 63 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به روش تصادفي در سه گروه (21نفره) جاي داده شدند. هر دو گروه آزمايش به طور جداگانه طي 8 جلسه، هفته‌اي يك جلسه ‌45  تا 60 دقيقه‌اي به صورت انفرادي، تحت درمان قرار گرفتند. پرسشنامه‌ اجتناب تجربي چندبعدي پيش ازآغاز درمان و پايان جلسات درمان و 3 ماه بعد به صورت انفرادي اجرا شد. داده‌ها با تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد هر دو درمان بر كاهش اجتناب تجربي زنان مبتلا به اختلال بي‌خوابي تأثير داشت و هر دو به يك اندازه در پيگيري مؤثر بودند، اما ذهن‌آگاهي مؤثرتر بود و همچنين جنبه پيشگيري از عود را داشت. بنابراين مي‌توان از اين دو روش درمان در جهت كاهش اجتناب تجربي استفاده‌كرد.