بررسي مردم نگارانه فرهنگ‌كافه نشيني در كافه‌هاي خيابان سميه تهران

شناخت معاني كه افراد به رفتارها و كنش هاي خود مي دهند و بر اساس آن الگوهاي رفتاري خاصي را مي سازند همواره مورد توجه جامعه شناسي و محققان حوزه مردم نگاري بوده است. شهري شدن روزافزون تغيير و تحولاتي را در سبك زندگي انسان ايراني پديد آورده است و اين سؤال را به ذهن متبادر مي‌سازد كه حيات شهري مدرن چگونه روابط انسان ها و زندگي روزانه آنها را دست خوش تغيير و تحول مي‌كند؛ از اين رو توجه به زندگي روزمره داراي اهميت است. يكي از اين تغييرات ايجاد شده گونه اي از زيست اجتماعي تحت عنوان فرهنگ كافه نشيني است. از اين رو در اين پژوهش تلاش شد كه كافه نشيني به عنوان گونه اي از زيست اجتماعي با روش مردم نگارانه مورد بررسي قرار گيرد. ميدان اجتماعي پژوهش كافه هاي موجود در خيابان سميه تهران بود، در اين پژوهش براي جمع آوري اطلاعات و داده هاي مورد نياز از تكنيك مشاهده و مصاحبه استفاده شده و مصاحبه هاي گرفته شده از نوع نمونه گيري هدفمند بوده است و با 15 نفر مصاحبه صورت گرفت. بعد از انجام مصاحبه‌ها با 15 نفر داده‌ها به اشباع رسيد و براي اطمينان بيشتر، با يك نفر ديگر نيز مصاحبه صورت گرفت(صاحب يك كافه) كه در اين مصاحبه نيز دادة جديدي ارائه نگرديد. داده‌هاي گردآوري شده با رويكرد تحليل تماتيك بروان و كلارك تحليل شدند و تم هايي با عناوين" حضور در فضاي متمايز ، هنجار شكني و تعليق فرهنگ رسمي، سبك زندگي مدرن" به دست آمد كه در تحليل فرهنگ كافه-نشيني به عنوان يك سبك از زيست اجتماعي مورد بررسي قرار گرفتند.