بررسي مقايسه‌اي اثر نوع پيش تيمار و شرايط فشرده‌سازي بر خواص فيزيكي و مكانيكي چوب‌هاي پالونيا و صنوبر

به‌دليل كمبود منابع جنگلي، استفاده از گونه‌هاي چوبي تندرشد مورد توجه طراحان و مهندسان قرار گرفته است. وزن مخصوص و مقاومت‌هاي مكانيكي كم، از چالش‌هاي اساسي بكارگيري برخي از اين گونه‌هاي چوبي بويژه در توليد فراورده‌هاي ساختماني و ويژگي نهايي آنها مي‌باشد. استفاده از روش هاي مختلفي همچون تيمارهاي گرمابي و گرمايي توام با تكنيك فشرده‌سازي مي‌تواند راهكاري براي رفع اين مشكل باشد. اين مطالعه با هدف بررسي اثر نوع پيش‌تيمار و شرايط فشردگي بر روي خواص فيزيكي و مكانيكي چوب پالونيا (Paulownia fortune) و صنوبر (Populus deltoides) انجام شده است. بدين منظور، از پيش‌تيمار با آب C˚25 و فشردگي در پرس گرم C˚160 و همچنين پيش‌تيمار با بخارآب C˚160 و فشردگي در پرس سرد C˚60 استفاده شد. فشردگي در دو سطح 25 و 50 درصد و به مدت 20 دقيقه در پرس با فشار 5 مگاپاسگال جهت رسيدن به ضخامت نهايي cm2 انجام شد. سپس متعادل سازي نمونه‌ها در پرس سرد با هدف كاهش برگشت‌پذيري ضخامت و رسيدن به دما و رطوبت‌تعادل در محيط انجام شد. جهت بررسي ويژگي‌هاي فيزيكي و مكانيكي نمونه‌هاي حاصله، آزمون‌هايي شامل: دانسيته، جذب‌آب و واكشيدگي‌ضخامت (پس از 96 ساعت غوطه‌وري در آب)، مدول‌گسيختگي، مدول‌الاستيسيته ‌خمشي، مقاومت به ضربه و سختي انجام شدند. نتايج نشان داد كه چوب صنوبر به‌دليل دانسيته بالاتر، از خواص فيزيكي و مكانيكي مطلوب‌تري نسبت به گونه پالونيا برخوردار مي‌باشد. به جز واكشيدگي‌ضخامت، خواص فيزيكي مطلوب و مقاومت‌هاي مكانيكي بالاتر در نمونه‌هاي چوبي اصلاح‌شده به روش بخارآب‌-‌پرس سرد بدست آمد. تاثيرگذاري بيشتر فرآيند اصلاح با بخار آب‌-‌پرس سرد بر روي خواص بخوبي مشاهده شد. مقادير جذب‌آب و واكشيدگي‌ضخامت نمونه‌هاي چوبي با افزايش درصد‌فشردگي افزايش يافت. با افزايش درصد فشردگي و به تبع آن افزايش دانسيته نمونه‌هاي چوبي، به غير از مقاومت ‌به‌ضربه بقيه خواص مكانيكي روند كاهشي داشتند.