نقش رعايت حريم هاي ارتباطي بر كيفيت محيط شغلي زنان شاغل

No Title

هدف اين پژوهش، بررسي حريم‌هاي ارتباطي زنان شاغل و اهميت رعايت حريم‌ها در محيط شغلي است. اين مطالعه‌ كيفي با مشاركت 15 نفر از بانوان شاغل در مراكز توان‌بخشي شهرستان نجف‌آباد، با روش نمونه‌گيري هدفمند و مصاحبه عميق نيمه‌ساختاريافته، تا رسيدن به اشباع نظري ادامه يافت. براي تجزيه ‌و تحليل داده‌ها، از روش تحليل محتواي قراردادي استفاده ‌شده است. تحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه، در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي صورت گرفت كه به شناسايي 3 كد انتخابي، 9 كد محوري و 59 كد باز انجاميد. نتايج، منجر به شناسايي دو مقوله اصلي شد كه عبارتند از: 1) حريم شخصي؛ كه با زيرمجموعه‌هاي حفظ مرزهاي گفتاري، حفظ مرزهاي رفتاري، حفظ مرزهاي احساسي، همراه است و 2) حريم محيطي؛ شامل زيرمجموعه تفكيك جنسيتي و حفظ مرزهاي اخلاقي-اعتقادي است. طبق يافته‌هاي اين پژوهش، مرزهايي كه افراد براي خود مي‌سازند، پايه‌اي براي تعامل با ديگران شكل مي‌دهد. در صورتي‌كه زنان شاغل، براي خود حريم‌هاي مشخصي در محيط شغلي داشته باشند و ديگران نيز به اين حد و مرز پايبند باشند، از رضايت شغلي بالاتري برخوردار بوده و از آرامش رواني بيشتري در محيط كار بهره خواهند برد كه موجب ارتقاي سلامت روان كاركنان مي‌شود. همچنين، زنان شاغل، موافق اعمال مرز و حريم از جانب مديريت و محيط شغلي هستند. در واقع، مديريت مرزها، پيشگوي بسيار قوي در موفقيت يا شكست اشتغال زنان است. تعيين مرزهاي شغل- خانواده، عامل كاهش تعارضات شغل- خانواده و مشكلات زناشويي افراد است و موجب افزايش كيفيت روابط بين همسري زنان شاغل نيز مي‌گردد.

No Abstract