عواطف اخلاقي و نگرش به مجازاتِ مرگ

Moral emotions and attitudes towards the death penalty

پژوهش پيش رو به نگرش شهروندان ايراني به مجازات مرگ مي‌پردازد و به اين پرسش كه چه چيز تعيين‌كننده‌ي نگرش افراد به اين مجازات است. از ميان پاسخ‍هايي كه از سوي نظريه‌پردازان اجتماعي به اين پرسش داده شده است ما رويكردي را برگزيده‍ايم كه قائل به ارتباط عواطف اخلاقي و نگرش به مجازات مرگ است. نتايج پيمايش حاكي از اين است كه قريب 19 درصد از پاسخگويان رويكرد كاملاً الغاءگرايانه به مجازات مرگ دارند و 2 درصد طرفدار بهره‍گيري بيشينه از اين مجازات و 79 درصد به درجات مختلف مايل به محدودسازي اين مجازات‍اند. از مهم‍ترين جلوه‍هاي خواستِ محدودسازي، قلّت جرائمي است كه پاسخگويان سزاوار مجازات مرگ مي‍دانند و همچنين تغيير رويكرد به شماري از جرائمي كه كماكان در قانون، سزاوار مرگ پنداشته شده‍اند. از ديگر جلوه‍هاي محدودسازيِ مجازات اعدام، مقيدسازي فرم‍هاي آن است. به نظر مي‍رسد با جامعه‍اي روبرو هستيم كه تاب چنداني در برابر بهره‍گيري گسترده از اعدام ندارد، جامعه‍اي كه اكثريت اعضاي آن نه از مجازات مرگ دفاع مي‍كند و نه در مقام نفي مطلق آن هستند. اين نتايج همچنين حاكي از وجود ارتباط معكوس و معنادار ميان متغير حمايت از مجازات مرگ و ميزان برخورداري از عواطف همدلي قومي فرهنگي، همدلي شناختي و شفقت است.

no abstract