امكان زندگي معنادار در كلان‌شهرهاي جديد با تأكيد بر معماري مدرن

با سقوط تفكر پوزيتيويستي و اهميت‌يافتن ارزش‌ها، بحث از معناي زندگي به‌عنوان موضوعي مستقل در فلسفه مطرح شده است؛ اما معناي زندگي همواره دغدغۀ روزمرۀ انسان بوده است. زندگي روزمرۀ انسان مدرن در كلان‌شهرها مي‌گذرد و معناي زندگي براي او تحت‌تأثير ساختارهاي كلان‌شهر متحول مي‌شود. بنابراين، جستجوي معناي زندگي مدرن بايد چگونگي تأثيرپذيري انسان از ساختارهاي كلان‌شهر را مورد توجه قرار دهد. در اين مقاله به سراغ معماري، يكي از مؤلفه‌هاي مهم زندگي كلان‌شهري كه چهرۀ ظاهري شهرها را به شدت تحت‌تأثير قرار داده رفته‌ايم تا با بررسي تحولات و ويژگي‌هاي سه عنصر معماري يعني خانه، خيابان و شيشه، به سؤال «معماري مدرن داراي چه ويژگي‌هايي است و اين ويژگي‌ها چگونه بر معناي زندگي تاثير مي‌گذارند؟» پاسخ دهيم. روش تحقيق منطبق بر روش كتابخانه‌اي و شيوۀ بحث، تحليلي بوده است. يافته‌ها نشان دادند كه عناصر معنايي ذيل هر مؤلفه، به‌غايت مشترك يا متعلق به نياي مشتركي هستند. به‌اين‌ترتيب معلوم شد كه معماري مدرن در كلان‌شهرها به طور كلي ويژگي‌هاي مشابهي دارد كه چالش دربارۀ معناي زندگي را بيش از هر چيز معطوف به ازخودبيگانگي و شيءوارگي، تنهايي، درك سطحي و كم‌عمق، عدم آرامش و امنيت مي‌كند.