اثربخشي درمان هيجان‌مدار بر عملكرد خانواده و صميميت جنسي

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان هيجان‌مدار بر عملكرد خانواده و صميميت جنسي همسران انجام شد. گروه نمونه شامل 28 نفر (14 نفر گروه آزمايش و 14 نفر گروه گواه) از زنان مراجعه‌كننده به سراي محله‌هاي منطقه‌ 10 تهران در سال 1395 بودند كه به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. مؤلفه‌هاي درمان هيجان‌مدار در 8 جلسه‌ 90دقيقه‌اي به گروه آزمايشي ارائه شد و گروه كنترل (گواه) برنامه‌اي دريافت نكردند. از هردو گروه آزمايش و كنترل، پيش و پس از اجراي برنامه‌ درماني، پيش‌آزمون و پس‌آزمون گرفته شد. به منظور سنجش عملكرد خانواده از پرسشنامه‌هاي عملكرد خانواده و به منظور سنجش ميزان صميميت جنسي از پرسشنامه‌ صميميت جنسي باگاروزي استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده از ميانگين، انحراف معيار و تحليل كوواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد ميزان عملكرد خانواده (مؤلفه‌ نقش‌ها) و صميميت جنسي افزايش معناداري را در نمرات پس‌آزمون در گروه آزمايش داشته است (p 0/05)؛ بنابراين مي‌توان گفت آموزش مؤلفه‌هاي رويكرد هيجان‌مدار مي‌تواند عملكرد خانواده و صميميت جنسي را بهبود بخشد.