ارزيابي نظريه‌پردازي در مطالعات مديريت آموزشي بر اساس معيارهاي بين‌رشته‌اي

مناقشه دربارهٔ نظريه و نظريه‌پردازي در مديريت آموزشي چالشي كهن ‌و پابرجاست. با وجود ادعاي بسياري از متخصصان مبني بر بين‌رشته‌اي و تلفيقي‌بودن حوزه مديريت آموزشي، كار پيرامون مباني معرفتي و شناسايي نوع و گونهٔ بين‌رشته‌اي در مديريت آموزشي، كه منجر به نظريه معتبر در اين حوزه شود، بسيار اندك است. با در نظر گرفتن دو رويكرد كلان تك‌رشته و بين‌رشته‌اي در توليد علم، يكي از ملاحظات نظريه‌پردازي، توجه به رويكرد بين‌رشته‌اي از بعد تنوع گونه‌هاي تلفيقي و كارايي متفاوت هر گونه  است. اين مقاله با رويكرد تحليلي‌ـ‌ استنتاجي پس از شناسايي و معرفي معيارهاي ارزيابي بين‌رشته‌اي‌ها در قالب سه گونهٔ چندرشته‌اي‌، ميان‌رشته‌اي و فرارشته‌اي و با تحليل يك نمونه نظريه با عنوان «مدرسه به عنوان سيستم اجتماعي» در مديريت آموزشي، به شناسايي وضعيت كنوني «نظريه‌پردازي» در مديريت آموزشي پرداخته سپس روند طبيعي و ناگزير آن در آينده را تبيين كرده است. يافته‌ها نشان داد كه نظريه‌پردازي در مطالعات مديريت آموزشي در وضعيت كنوني در آستانه گذر از رويكرد تك‌رشته‌اي و ورود به گونهٔ چندرشته‌اي از رويكرد بين‌رشته‌اي است.  در اين صورت، تحول در نظريه‌پردازي با گذر از گونهٔ چندرشته‌اي به‌سوي گونهٔ فرارشته‌اي قابل پيش‌بيني خواهد بود.