نقش پيش‌بيني كننده ذهنيت‌هاي طرح‌واره‌اي و دشواري در تنظيم هيجان در اضطراب بيماري كرونا

مقدمه: هدف پژوهش حاضر پيش بيني اضطراب بيماري كرونا بر اساس دشواري در تنظيم هيجان و ذهنيت هاي طرحواره اي بود. روش: طرح پژوهشي حاضر، همبستگي بود؛ جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانشجويان شهر مشهد كه كاربر شبكه اجتماعي (نرم‌افزارهاي تلگرام و اينستاگرام)؛ از بين افراد جامعه، 238 نفر به صورت داوطلبانه به سوالات پرسشنامه ها پاسخ دادند. جهت گرداوري اطلاعات از مقياس اضطراب بيماري كرونا (CDAS)، پرسشنامۀ دشواري در تنظيم هيجان گراتز و رومر (DERS)، و پرسشنامه ذهنيت‌هاي طرح‌واره‌اي (SMQ) استفاده شد؛ داده ها با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون خطي چندگانه تحليل شد. يافته ها: نتايج اين پژوهش حاكي از آن بود كه اضطراب بيماري كرونا بر اساس تركيب مؤلفه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان و ذهنيت هاي طرحواره اي پيش بيني مي شود؛ از زير مقياس‌هاي دشواري در تنظيم هيجان، مؤلفه هاي كنترل تكانه داراي ارتباط مثبت معنادار و عدم وضوح هيجاني داراي ارتباط منفي معنادار با اضطراب بيماري كرونا بودند. نتيجه: در مجموع با توجه به يافته هاي به دست آمده از پژوهش حاضر، با مداخلاتي در تنظيم هيجان، مي‌توان در زمينه پيشگيري از اضطراب بيماري كرونا، اقدامات مؤثري به عمل آورد.