ايهام آفريني ناصر بخارايي

ايهام مهمترين آرايه در بديع معنوي است چون قابليت برداشت دو يا چند معناي متفاوت را از واژه ايجاد مي‌كند. به همين دليل سبب گسترش حوزه تداعي معاني كلام و همچنين برجستگي كلام مي‌شود. در اين پژوهش كه به صورت توصيفي تحليلي انجام گرفته، انواع ايهام در غزل‌هاي ناصر بخارايي بررسي و تحليل شده است. بر اساس يافته‌هاي اين تحقيق مي‌توان گفت ناصر به استفاده از انواع ايهام رويكرد زيادي داشته است. آنگونه كه در 4586 بيت، 838 مورد ايهام به كار برده است. در اين ميان ايهام تناسب با 414 مورد بيشتر از گونه‌هاي ديگر ايهام كاربرد داشته است. پس از آن، ايهام و ايهام كنايي كاربرد بيشتري دارند. وي با برقراري ايهام ميان اصطلاحات انواع علوم و فنون مختلف، به ميزان زيادي به خيال‌انگيزي و بلاغت تصاوير شعرش افزوده است. اين تحقيق در پي پاسخ به اين سؤالات است كه شاعر به ترتيب بسامد از كدام يك از انواع ايهام بهره بيشتري برده وهمچنين اين كه در ارائه گونه‌هاي مختلف ايهام بيشتر به چه واژه‌ها و تركيباتي نظر داشته است.اين تحقيق در پي پاسخ به اين سؤالات است كه شاعر به ترتيب بسامد از كدام يك از انواع ايهام بهره بيشتري برده وهمچنين اين كه در ارائه گونه‌هاي