بررسي حمايت‌ والدين از فرزندان بزرگ‌سال و عوامل اثرگذار بر آن در شهر تهران

در سال‌هاي اخير تغييرات جمعيتي منجر به افزايش مدت‌زمان فرزنديوالدگري و پيچيده تر شدن پيوندهاي عمودي بين نسل ها شده ‌است. هدف اين مقاله بررسي ميزان حمايت والدين از فرزندان بزرگ‌سال در ابعاد مختلف و عوامل موثر بر آن بوده است؟ جمعيت آماري پيمايش، افراد 18 سال و بالاتر شهر تهران بوده كه حداقل يك والد زنده داشته و هم‌سكنا نبوده‌اند. نمونه 1000 نفري از 30 حوزه تهران به شيوه خوشه‌اي چندمرحله‌اي، انتخاب شده و يافته‌ها نشان داده: حمايت والدين از فرزندان بزرگ‌سال در سطح بالايي بوده و در ابعاد مختلف يك‌سان نيست. به طوري كه پند و نصيحت، علاقه‌مندي به زندگي شخصي و حمايت عاطفي، در سطح بالا و حمايت ابزاري و حمايت مالي در سطح پايين‌تري گزارش شده و حمايت مادران در همه ابعاد به‌استثناي حمايت مالي بيش از پدران بوده است. حمايت والدين متاثر از سن والدين، تضاد زناشويي والدين، تضاد والدين و فرزندان بزرگ‌سال، حمايت فرزندان بزرگ‌سال از والدين، و تعداد فرزندان بوده و يافته‌ها تاييد كننده تئوري‌هاي همبستگي بين نسلي، نوع‌دوستي و اقتضايي است.