بررسي عملكرد مدل هاي داده مبنا در تعيين فشار دوغاب سيماني با استفاده از روش تلفيقي آزمون گاما و الگوريتم ژنتيك (GA-GT)

به­ منظور بهبود پارامترهاي ژئومكانيكي و قابليت باربري توده سنگِ بستر يا كاهش تراوايي و بهسازي شرايط بستر سدها و سازه­ هاي مهندسي مرتبط با زمين، تزريق دوغاب سيماني انجام مي­ شود. فشار تزريق، پارامتر تعيين ­كننده در موفقيت عمليات است به گونه اي كه مقادير كم يا زياد فشار تزريق دوغاب باعث بروز خسارات مالي و زماني و عدم موفقيت پروژه مي شود با توجه به گستردگي پارامترهاي موثر بر فشار تزريق، تعيين فشار بهينه تزريق با استفاده از روابط تحليلي و تجربي قبلي با خطاي زيادي روبرو مي­ شود، ليكن در اين مقاله با كمك روش SVR و با استفاده از اطلاعات پروژه­ هاي بزرگ و موفق، فشار بهينه تزريق با ميزان خطاي R قابل قبول (بالاي 0.90) تعيين شد. همچنين با يافتن تركيب بهينه اطلاعات ورودي با استفاده از الگوريتم ژنتيك GT-GA، و حذف داده­ هاي انحرافي ميزان خطاي محاسباتي به حداقل رسيده و خطاي R به ميزان تا 30% بهبود مي­يابد. روش SVR با استفاده از توابع مختلف كرنل بهترين مقدار را براي پارامتر وابسته در فضاي پارامترهاي مستقل يافته و ارائه مي كند.