پردازش مفهوم ‌جغرافياي سياسي شهرهاي بندري

شهرهاي بندري، نظام‌هاي سياسي-فضايي هستند كه در فضاهاي مابين دو قلمرو جغرافيايي آبي و خشكي واقع شده‌اند و در‌هاي آن‌ها رو به جهان آزاد گشوده شده است. در واقع از آنجا كه اين شهرها پل ارتباطي كشور ساحلي با نظام اقتصاد جهاني محسوب مي‌شوند و در بسياري از كشورها، قلب تپندۀ اقتصاد و تجارت ملي هستند، بيش از ساير شهرهايي كه دور از سواحل واقع شده‌اند، براي واحدهاي سياسي مستقل بر روي نقشۀ سياسي جهان، ازنظر سياسي حائز اهميت‌اند و بايد بيش از پيش مورد توجه جغرافيدانان سياسي قرار بگيرند. در بسياري از كشورهاي توسعه‌يافته، شهرهاي بندري، نواحي پرتراكم جمعيتي محسوب مي‌شوند و گاه نيز آن‌ها به موقعيت جهان‌شهري ارتقا مي‌يابند؛ به‌طوري‌كه لندن و نيويورك، به‌عنوان ابرشهرهاي جهاني در جوار بنادر خود واقع شده‌اند و شهرهاي بندري محسوب مي‌شوند. مديريت سياسي فضا در شهرهاي بندري بسته به نوع نظام حكومتي كشورها فرق مي‌كند و از كنترل و تمركز شديد مديريت سياسي در مركز، مانند ايران تا بندرشهرهاي پايتختيِ خودمختار، مانند آرژانتين، متفاوت است. در اين پژوهشِ بنيادي تلاش شده است با روشن‌سازي اهميت جغرافيايي-سياسي شهرهاي بندري، به پردازش مفهومي ‌جغرافياي سياسي شهرهاي بندري به‌عنوان زيرشاخه‌اي از طيف موضوعي بين جغرافياي سياسي بنادر و جغرافياي سياسي شهر پرداخته شود.