رفتارهاي زيست محيطي زنان و اثر دينداري بر آن در شهر ساري

يكي از عوامل اثرگذار بر رفتارهاي زيست محيطي زنان، ميزان دينداري و آموزه هاي ديني است. آموزه هاي ديني در بالابردن ارزش هاي زيست محيطي نقش دارند. مقاله حاضر رابطه بين ميزان دينداري و رفتارهاي زيست محيطي در شهر ساري را بررسي مي كند. از تئوري ارزش هاي فرامادي اينگلهارت، الگوي رفتار محيط‌گرايانۀ كالموس و اجي‌من به عنوان چارچوب تئوريك استفاده شد. روش تحقيق، پيمايشي بوده و ابزار گردآوري داده‏ها، پرسشنامه محقق ساخته و استاندارد بود. جامعه آماري زنان بالاي 18 سال شهرساري بودند. تعداد 400 نفر با شيوه نمونه‌گيري، خوشه‌اي چندمرحله‌اي به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. روش تجزيه و تحليل داده‌ها، ضريب همبستگي پيرسون با استفاده از نرم‌افزار SPSS است. از اعتبار صوري استفاده شد و پايايي رفتارهاي زيست محيطي 0.858 و براي دينداري 0.937 است.نتايج نشان مي‌دهد ميانگين رفتار زيست محيطي(3.78) بالاست. بين دينداري و رفتار زيست محيطي رابطه معنادار مثبت و مستقيم(ضريب پيرسون 0.465) وجود دارد. دينداري با چهار بعد رفتار زيست محيطي(رفتار مصرف انرژي، رفتار حفاظت از محيط زيست، رفتار زيست محيطي در سفر و الگوي خريد زيست محيطي) رابطه مثبت معنادار دارد. چهار بعد اعتقادي، مناسكي، تجربي و پيامدي دينداري با رفتارهاي زيست محيطي ارتباط مستقيم دارند. بنابراين، دينداري و آموزه هاي ديني نقش مهمي در افزايش رفتارهاي زيست محيطي زنان دارد.