پيش‌بيني اضطراب ويروس كرونا بر اساس تاب‌‌آوري، راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و سايبركندريا

مقدمه: يكي از تاثيرات همه‌گيري بيماري كوويد19، افزايش سطح اضطراب ناشي از آن بوده است. در اين راستا، شناسايي و هدف قرار دادن عوامل پيش‌بيني كننده آن مي‌‌تواند در مديريت اضطراب ويروس كرونا موثر باشد. بنابراين هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني اضطراب ويروس كرونا بر اساس تاب‌‌آوري، تنظيم شناختي هيجان و سايبركندريا بود. روش كار: در قالب يك طرح همبستگي از بين افراد 18 تا 60 سال ساكن شهر اصفهان با استفاده از روش نمونه‌ گيري در دسترس و از طريق شبكه‌هاي اجتماعي، 409 نفر انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هاي اضطراب ويروس كرونا Lee، تاب‌‌آوري Connorو Davidson، تنظيم شناختي هيجان Garnefski و Kraaijو شدت سايبركندرياي McElroy و همكاران جمع‌ آوري شد. داده ‌ها با استفاده از رگرسيون چندگانه همزمان و نرم ‌افزار SPSS19 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: بر اساس نتايج به دست آمده، متغيرهاي تاب‌‌آوري، زيرمقياس‌هاي ملامت خويش و پذيرش در متغير تنظيم شناختي هيجان و سايبركندريا، در مجموع 15.5 درصد از واريانس اضطراب ويروس كرونا را پيش‌بيني كردند (0.05 P). نتيجه ‌گيري: بر اساس يافته‌ها مي‌‌توان نتيجه گرفت كه تاب ‌آوري، برخي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان همچون ملامت خويش و پذيرش و همچنين سايبركندريا با اضطراب ويروس كرونا ارتباط معنادار داشته و قادر به پيش‌ بيني آن هستند. بر اين اساس، با طراحي پژوهش ‌هاي مداخله‌ اي همچون تاثير آموزش تاب ‌آوري، تنظيم هيجان و مديريت سايبركندريا بر اضطراب ويروس كرونا مي توان به نتايج علي دست يافت و سپس اين نتايج را براي مديريت اضطراب ويروس كرونا در قالب آموزش ‌هاي همگاني در جامعه مطرح كرد.