راهبرد ديپلماسي اقتصادي اسرائيل در منطقه خليج‌فارس

ديپلماسي اقتصادي، به‌مثابه كنشي تعاملي، نقش ويژه‌اي در عرصه سياست خارجي كشورها يافته كه از مهم‌ترين آنها كمك به حل‌و‌فصل مسائل سياسي و امنيتي است. صلح اقتصادي از جمله مهم‌ترين راهبردهاي سران اسرائيل است كه به‌منظور بهبود روابط سياسي و كاستن آلام امنيتي در كانون توجه خود قرار داده‌اند. بر‌اساس اين، مقاله حاضر با طرح اين سؤال كه راهبرد ديپلماسي اقتصادي اسرائيل مبتني‌ بر چه ابزارهايي و دنبال‌كننده چه اهدافي است؟ ابعاد و اصول اين مهم را بررسي مي‌كند. فرضيه مقاله عبارت است از اينكه ديپلماسي اقتصادي اسرائيل با استفاده از زيرساخت‌هاي امنيتي و تجاري موجود، در گام نخست سعي در بهبود روابط تجاري و در‌نهايت دستيابي به صلح سياسي دارد. كاربست الگوي مفهومي ديپلماسي اقتصادي با كمك روش توصيفي ـ تحليلي ضمن تأييد اين فرضيه، نشان داد كه اسرائيل در سال‌هاي گذشته، نهادهايي را براي مديريت روابط اقتصادي خود در منطقه ايجاد كرده است. اين نهادها با شبكه‌سازي و تصويرسازي از اسرائيل به‌عنوان يك كنشگر مطلوب و صلح‌جو، زمينه‌ساز صلح و عادي‌سازي روابط سياسي بوده‌اند. يافته‌ها نشان داد كه منطقه خليج‌فارس، ‌از جمله مهم‌ترين پرونده‌ها در ديپلماسي اقتصادي اسرائيل به‌شمار مي‌رود كه تاكنون به عادي‌سازي روابط با امارات متحده و بحرين كمك كرده است. اين مهم در آينده براي جمهوري اسلامي ايران به‌عنوان يك تهديد تلقي شده و روابط اقتصادي تهران با دولت‌هاي حاشيه خليج‌فارس را تحت تأثير قرار دهد.