شناسايي عوامل موثر بر رقابت‌پذيري شهري از طريق گردشگري در شهر كرمانشاه

امروزه به‌دليل افزايش رقابت جهاني، شهرها به‌دنبال شيوه‌هايي براي بهبود وضعيت رقابتي خود در ميان ساير شهرها هستند. گردشگري به‌عنوان يك عامل در رقابت‌پذيري شهري مطرح است. شناخت عوامل بهبوددهندۀ رقابت‌پذيري شهري از طريق گردشگري در بازارهاي ملي و بين‌المللي موجب تسهيل برنامه‌ريزي براي توسعۀ شهرها مي‌شود. اين پژوهش از نوع كاربردي است و روش آن مبتني بر روش‌ تحليل عاملي اكتشافي (كيو) به‌عنوان روش آميخته يا تركيبي است كه در آن، پنجاه نفر از خبرگان در خصوص موضوع پژوهش به‌روش نمونه‌گيري هدفمند برگزيده شدند. در مرحلۀ كيفي و بر اساس جمع‌بندي فضاي گفتمان، از ميان پنجاه گزاره، در نهايت 36 گزاره براي نمونه كيو انتخاب شد. در مرحلۀ كمّي، پس از جمع‌آوري اطلاعات حاصل از مرتب‌سازي كيو، از روش تحليل عاملي كيو كه اصلي‌ترين روش براي تحليل ماتريس داده‌هاي كيو است، بهره گرفته شد و به‌شيوۀ چرخش واريماكس تحليل شد. سپس با استفاده از نرم‌افزار اس‌پي‌‌اس‌اس (SPSS) براي كشف الگوهاي ذهني موجود، متغيرهاي تأثيرگذار با محاسبۀ امتيازهاي عاملي شناسايي شد. با بهره‌گيري از شاخص‌هاي پژوهش، پنج الگوي ذهني يا عامل متمايز با مجموع واريانس 82.27 درصد محاسبه شد كه شامل عوامل سياسي‌ـ‌نهادي، اقتصادي، اجتماعي‌ـ‌فرهنگي، كالبدي و محيطي است. متغيرها به‌ترتيب ميزان اولويت‌ در دسته‌ها قرار گرفت، به‌طوري ‌كه در عامل‌‌ سياسي‌ـ‌نهادي متغير سياست‌هاي كلان دولت در مورد منطقه، در عامل اقتصادي مناسب بودن قيمت خدمات گردشگري، در عامل اجتماعي‌ـ‌فرهنگي افزايش فرهنگ گردشگرپذيري، در عامل كالبدي توسعۀ امكانات و خدمات گردشگري و در عامل محيطي تغيير اقليم به‌ترتيب بيشترين امتيازات را در هر عامل به خود اختصاص داد. در مجموع، عامل كالبدي مقدار ويژۀ بيشتري را  نسبت به ساير عوامل داشته و داراي اهميت بيشتري بوده است