رابطه رفتار غذا خوردن مادر و غذا دادن ذهن آگاهانه با رفتار غذا خوردن كودك: نقش واسطه‌اي خلق و خوي كودك

غذا خوردن در سنين كودكي جهت رشد مطلوب حائز اهميت است و از مؤلفه هاي متعددي تأثير مي پذيرد. ويژگي هاي رفتاري مادر و ويژگي هاي شخصيتي كودك، از جمله مؤلفه هاي تأثيرگذار است. هدف مطالعه حاضر، مدل سازي رفتار غذا خوردن كودكان بر اساس رفتار غذا خوردن و غذا دادن ذهن آگاهانه مادر و نقش واسطه اي خلق و خوي كودك است. در اين پژوهش در سال 1399، 180 مادر به همراه فرزندانشان (87 دختر و 93 پسر) از شهر اروميه به روش در دسترس انتخاب شدند و مادران پرسشنامه هاي غذا دادن ذهن آگاهانه، رفتارهاي غذا خوردن بزرگسال، خلق و خوي مالهوترا و رفتار غذا خوردن كودكان را تكميل نمودند. نتايج اين پژوهش به روش ضريب همبستگي و تحليل مسير با نرم‌افزارهاي SPSS و Amos نشان داد غذا دادن ذهن آگاهانه و رفتار غذا خوردن مادر و خلق و خوي كودك، رابطه معناداري با رفتار غذا خوردن كودك دارد و مدل رابطه رفتار غذا خوردن و غذا دادن ذهن آگاهانه مادر با رفتار غذا خوردن كودك و نقش واسطه اي خلق و خوي كودك معنادار است و شاخص برازندگي تطبيقي (0.07=RMSEA) مطلوب گزارش شد. اين مدل با توجه به نتايج به دست آمده مشخص نمود كه مؤلفه هاي مادر و كودك در رفتار غذا خوردن كودك مؤثر است و در زمينه علل‌يابي و درمان مشكلات غذا خوردن كودكان بايد به اين مؤلفه ها نيز توجه نمود.