تجربۀ زيستۀ زنان نابارور از مسئلۀ بي‌فرزندي

هدف اين پژوهش، كاوشي بر تجربۀ زيستۀ زنان نابارور از مسئلۀ بي‌فرزندي بود. پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد كيفي و روش نظريۀ زمينه‌اي انجام شد. جامعۀ هدف اين مطالعه، زنان نابارور اوليه بين 25تا40 سال با مشكل نازايي بودند كه داراي اين معيارها باشند: حداقل 5 سال تجربۀ زندگي مشترك، حداقل دوسال چالش در درمان ناباروري و  تجربۀ حداقل يك‌بار شكست آي‌وي‌اف. براين ‌اساس 21 نفر با استفاده از نمونه‌گيري نظري مطالعه شدند. فرايند نمونه‌گيري نظري تا اشباع داده‌ها ادامه يافت. ابزار اصلي اين مطالعه مصاحبه بود و  اطلاعات جمع‌آوري و تحليل داده‌ها به شيوۀ كدگذاري باز، محوري و انتخابي انجام شد. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد پيامدهاي ناباروري شامل هشت مقولۀ اصلي هستند كه به‌ترتيب عبارت‌اند از: گذار از متن به حاشيه، كالاانگاري زن دوم، نقش قرباني، گذار پرگداز جدايي، استحاله در شوهر، فانتزي عشق، ناباروري: بستر مشكل‌آفرين و تنهايي وجودي و يك مقولۀ هسته تحت عنوان قربانيان قرباني‌خواه. قربانيان قرباني‌خواه اشاره به اين مفهوم دارد كه زناني كه تجربۀ ناباروري دارند، به‌مرور زمان و به‌دليل مواجهه با پيامدهاي ناباروري و خصوصاً پيامدهاي مبتني بر فرهنگ ازدواج مجدد، با تمايل به ازدواج مجدد همسرشان مواجه مي‌شوند. تبيين نتايج به‌طوركلي نشان‌ مي‌دهد، وجود نگراني از ازدواج مجدد همسر و در مواردي همراهي همسر براي ازدواج مجدد جهت فرزنددار شدن و طلاق همسر دوم، اين زنان را از منظر روانشناختي و رابطۀ زن و شوهري آشفته كرده است.