اضطراب دندانپزشكي: نقش پيش‌بين نشانگان شناختي- توجهي، درد ذهني و هوشياري درون بدني

هدف از اين پژوهش، پيش بيني اضطراب دندانپزشكي بر اساس نشانگان شناختي توجهي، درد ذهني و هوشياري درون بدني بود. پژوهش حاضر، توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه پژوهش را كليه بزرگسالان مراجعه‌كننده به مطب‌هاي خصوصي منطقه 4 شهر تهران در سال 1399 تشكيل مي‌دهند. نمونه پژوهش شامل 213 مراجع بود كه به صورت در دسترس انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي نشانگان شناختي - توجهي CAS1 (ولز ، 2009)، درد ذهني MPS (اورباخ و ميكولينسر، 2003)، هوشياري درون‌بدني IAQ (ملينگ، 2012) و اضطراب دندانپزشكيDAQ (كورا، 1996) استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شده است. تحليل داده‌ها نشان داد، 33 درصد اضطراب دندانپزشكي مراجعان توسط نشانگان شناختي توجهي (0.14=r)، درد ذهني(0.40=r) و هوشياري درون بدني (0.21=r) قابل پيش‌بيني است (0.01p=). يافته‌هاي پژوهش حاضر بر نقش نشانگان شناختيتوجهي و درد ذهني در افزايش و هوشياري درون بدني در كاهش اضطراب دندانپزشكي صحه گذاشته‌اند و مي‌توانند در طراحي مداخلات درماني و يا پيشگيرانه در خصوص اضطراب دندانپزشكي، مدنظر قرار بگيرند