بررسي رابطه فراواني و پريشان‌كنندگي كابوس با صفات شخصيتي و ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي

كابوس‌ها ممكن است موجب پريشاني و اختلال در خواب افراد جامعه شوند و بر آسايش ذهني آنها تأثير منفي بگذارند. شناخت عوامل پيش‌بين و سبب‌سازِ كابوس‌هاي مكرّر و پريشان‌ساز نظير عوامل شخصيتي و جمعيت‌شناختي مي‌تواند به درك و درمان اين اختلال كمك كند. جامعه پژوهش حاضر، دانشجويان مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي بودند كه 300 نفر از آنها به شيوه در دسترس وارد پژوهش شدند. شركت‌كنندگان به دو گويه از پرسشنامه رؤياي منهايم (شريدل و همكاران، 2014) در مورد فراواني و پريشان‌سازي كابوس‌ها، پرسشنامه جمعيت‌شناختي و پرسشنامه پنج‌عاملي نئو (كاستا و مك‌كري، 1992) پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون مربع كاي و ضريب همبستگي رتبه‌اي كندال استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه فراواني كابوس‌ها با روان‌رنجوري رابطه مثبت معنادار و با گشودگي به تجربه رابطه منفي معنادار دارد. دانشجويان مقطع كارشناسي نسبت به دانشجويان مقطع كارشناسي ارشد كابوس‌هاي بيشتري را گزارش كردند. سن و جنسيت ارتباطي با فراواني و پريشان‌سازي كابوس‌ها نداشتند. يافته‌هاي اين پژوهش را در پرتو نظريه شبيه‌سازي تهديد و الگوي عصبي ـ شناختي نيلسن و لوين تبيين كرديم. پيشنهاد مي‌شود پژوهشگران آينده با استفاده از مصاحبه باليني، ويژگي‌هاي مشترك در تاريخچه زندگي افراد داراي تشخيص اختلال كابوس را عميق‌تر بررسي كنند.