بررسي تطبيقي ترجمه سوره سجده در ترجمه مكارم، فولادوند و خرمدل با نگاه به مسائل زباني مبدأ و مقصد

انتظار خوانندگان از مترجم قرآن، دريافت ترجمه‌اي قابل فهم و روان از مطالب و مفاهيم آن است و اين امر زماني ميسر مي‌گردد كه مترجم به نيكي با مسائل زباني زبان عربي آشنا باشد، ساختار زبان مقصد را رعايت كند و بهترين معادل‌ها را براي واژگان بيابد. اما ترجمه‌هاي موجود با اينكه اغلب ترجمه‌هايي خوب و دقيق‌ هستند و ظرافت‌هاي بسياري در آن‌ها اعمال شده است، انتظار كامل مخاطبان را برآورده نساخته‌اند. به منظور نقد ترجمه‌هاي فعلي قرآن كريم و تبيين نقش والاي ترجمه در انتقال مفاهيم كتاب الهي، در اين نوشتار با روش تحليلي و مقايسه اي، سه ترجمه مشهور از سوره سجده (مكارم، فولادوند و خرمدل) نقد و بررسي شده است. نتيجه بحث با نگاه به مسائل زباني چون رعايت قوانين صرف و نحو در ترجمه، رعايت ساختار جمله‌بندي در زبان مقصد و چگونگي معادل‌سازي واژگان، دسته بندي و در جدول و نمودار نشان داده شده است. مقايسه اين ترجمه ها نشان مي‌دهد ملاك‌هاي مذكور در ترجمه فولادوند به نحو شايسته‌تري رعايت شده و او توانسته ترجمه اي بهتر و روان‌تر ارائه دهد