معناشناسي افعال از خلال تضمين نحوي و برابرهاي آن در ترجمه‌هاي مكارم و مشكيني (مطالعه موردي در سوره مبارك بقره)

ترجمه يكي از مهم‌ترين ابزار رسانه‌اي است كه بشر براي انتقال مفاهيم از زبان مبداء به زبان مقصد، از آن بهره مي‌برد. يكي از اسلوب‌هاي مهمي كه در فهم فحواي متن قرآن كريم مطرح مي‌باشد، تضمين نحوي است. تضمين از احوال لفظ و داراي معاني متفاوتي از جمله اعطاي معناي چيزي به چيز ديگر است؛ به بيان ديگر، قرار دادن لفظي به جاي لفظ ديگر به سبب اينكه معناي آن را مي‌رساند. اين قاعده هم‌ در افعال، هم‌ در اسماء و هم درحروف در گستره زبان و ادبيات عرب مشاهده‌ مي‌شود. تضمين نحوي در فعل اين است كه فعلي متضمّن معناي فعل ديگري باشد و يك لفظ بر دو معنا دلالت نمايد. اين نوشتار به روش توصيفي ـ تحليلي در صدد بررسي واژه‌شناسي افعالي است كه داراي تضمين نحوي بوده و نيز به تطبيق معاني و برابرهاي فارسي آن در ترجمه‌هاي مكارم و مشكيني مي‌پردازد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد 18 فعل از افعال سوره مبارك بقره داراي تضمين نحوي است كه در هيچ يك از ترجمه‌هاي مذكور، جز در برخي موارد، به آن‌ها پرداخته نشده و معناي اوليه افعال به ترجمه انتقال داده شده است.