بررسي هيستوپاتولوژي ضايعات پوليپوئيد معده در بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان شهيد صدوقي يزد از سال 1395 – 1390

مقدمه: هدف مطالعه بررسي هيستوپاتولوژي ضايعات پوليپوئيد معده و ارتباط آن با جنسيت، سن و اندازه ضايعه در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان شهيد صدوقي يزد است. روش بررسي: اين پژوهش از نوع توصيفي مقطعي است. روش نمونه‌گيري به‌صورت سرشماري بوده به‌طوري‌كه پرونده كليه‌ بيماران با تشخيص ضايعات پوليوئيد معده طي سال‌هاي 13951390 تحت بررسي قرار گرفت. در اين ميان اطلاعات 102 بيمار با تشخيص ضايعه پوليپوئيد معده در بررسي پاتولوژي، شامل نوع ضايعه، محل آناتوميك و اندازه آن به همراه جنسيت و سنشان در نرم افزار SPSS version 16 ثبت گرديد. تحليل داده‌ها با استفاده از Chi -Square Test، T Test و آزمونANOVA انجام گرفت. نتايج: در اين مطالعه 52% از بيماران در رده سني 6950 سال قرار داشتند. بيشترين فراواني مربوط به جنس مؤنث (67/6%) بود. شايع‌ترين ضايعات، پوليپ هيپرپلاستيك (56/9%) و گاستريت پوليپوئيد (17/6%) بود. شايع‌ترين محل ضايعات ناحيه آنتروم (35/3%) بود و كمترين شيوع را ناحيه فوندوس داشت (11/8%). اكثر ضايعات پوليپوئيد معده داراي اندازه 95 ميلي‌متر بودند. نتايج نشان داد انواع مختلف ضايعات ازنظر اندازه تفاوت معناداري با يكديگر دارند (0/019=P) و بين گروه سني و نوع ضايعه (0/053=P)، جنسيت و نوع ضايعه (0/418=P) ارتباط معناداري وجود ندارد. نتيجه‌گيري: از مجموع نتايج اين مطالعه اينگونه استنباط مي‌گردد كه شايع‌ترين نوع ضايعه پوليپوئيد معده، پوليپ هيپرپلاستيك و شايع‌ترين محل آن‌ها ناحيه آنتروم است. بزرگ‌ترين پوليپ، پوليپ فيبروئيد التهابي است.