شماره ركورد
1280996
عنوان مقاله
حكمراني محلي آب در ايران: پيامدها و توصيههاي سياستي
عنوان به زبان ديگر
Local Water Governance in Iran: Policy Implications and Recommendations
پديد آورندگان
هاشمي، مختار دانشگاه نيوكاسل انگليس
تعداد صفحه
10
از صفحه
135
از صفحه (ادامه)
0
تا صفحه
144
تا صفحه(ادامه)
0
كليدواژه
انسجام اجتماعي , مديريت انطباقي , گفتمانهاي فرهنگي و اخلاقي
چكيده فارسي
مفهوم "حكمراني محلي آب" در ايران مورد توجه ذيمدخلان متعدد از جمله سياستگذاران ميباشد. مطالعات ميداني نشان ميدهد كه حكمراني مشاركتي مبتني بر جوامع محلي نه فقط مورد تأييد پژوهشگران، بلكه كارشناسان دستگاههاي دولتي، سمنها و نمايندگان جوامع محلي است. اما در ايران سعي جدي براي ايجاد اين نوع حكمراني نشده است. عدهي زيادي از سياستگذارن موثر و با نفوذ معتقد هستند كه نگاه ملي و منافع ملي قرباني نگاه و منافع محلي ميشود. بنابراين، تمركزگرايي در مديريت آب در ايران كه گفتمان غالب است مانع از ايجاد حكمراني محلي آب شده است. در اين مقاله، اين موضوع با توجه به حوزههاي قضايي و رويكرد حقوقي بازنمايي ميگردد. پيامدهاي سياستي در قبال مسائل مهم حقوقي از جمله مالكيت آب و فرهنگ سياسي با توجه به مسايل و چالشها حكمراني آب در حوضههاي آبريز (با نگاه ويژه به درياچه اروميه) بررسي ميشود. هدف گفتمانسازي براي سياستگذاري پايدار در حكمراني منابع آب و خاك ميباشد. حكمراني محلي آب به معناي استقلال از حاكميت مركزي يا هرج و مرج سياسي نيست. اين امر مستلزم به رسميت شناختن نهادهاي غيررسمي و محلي در چارچوب حقوقي با در نظر گرفتن مؤلفههاي فرهنگي و اخلاقي ميباشد. بنابراين، استدلال ميشود كه علاوه بر واقعيتهاي اجتماعي-اقتصادي و سياسي، گفتمانهاي فرهنگي و اخلاقي بايد در استراتژي مبتني بر مشاركت چندجانبه براي اجراي موفقيتآميز سياستهاي عمومي در زمينه آب و خاك مورد توجه قرار گيرد.
چكيده لاتين
not abstract
سال انتشار
1401
عنوان نشريه
آب و توسعه پايدار
فايل PDF
8645275
لينک به اين مدرک