شناسايي، توزيع فصلي و فاكتورهاي تاثيرگذار بر غلظت بيوآئروسل هاي هواي آزاد در شهركرد، ايران

سابقه و هدف: بيوآئروسل‌‌اي باكتريايي و قارچي نقش مهمي در جو دارند و تأثيرات قابل توجهي بر سلامت انسان مي گذارند. در اين مطالعه غلظت بيوآئروسل ها در هواي آزاد در طول دو فصل گرم و سرد در سال 1398 در سه نقطه متفاوت از شهر شهركرد اندازه‌گيري شد. همچنين، تاثير پارامترهاي هواشناسي مانند دما، رطوبت نسبي، شدت تابش اشعه UV، سرعت و جهت باد بر بيوآئروسل‌ها بررسي شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي تحليلي مي‌باشد. نمونه‌برداري از بيوآئروسل‌ها با استفاده از نمونه‌بردار تك مرحله‌اي آندرسون با دبي 28.3 ليتر بر دقيقه و به مدت 5 دقيقه بر روي محيط كشت سابرود دكستروز آگار (SDA) و تريپتيك سوي آگار (TSA) به ترتيب براي بيوآئروسل هاي باكتريايي و قارچي انجام شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه غلظت بيوآئروسل‌هاي قارچي در فصل گرم و سرد نسبت به بيوآئروسل هاي باكتريايي بيش‌تر بود. جنس غالب باكتري‌ها در هر دو فصل گرم و سرد به ترتيب شامل ميكروكوكوس لوتئوس(21.35 درصد)، سودوموناس آئروژينوزا (12.68 درصد)، باسيلوس سوبتيليس (10.14 درصد) و استافيلوكوكوس اورئوس(9.93 درصد) و جنس غالب قارچ‌ها كلادوسپوريوم (41 درصد)، آلترناريا (16 درصد) و آسپرژيلوس (11 درصد) بود. بر اساس نتايج آناليز همبستگي در فصل گرم بين جهت باد و رطوبت نسبي با غلظت بيوآئروسل‌ها همبستگي مثبت و معني دار و بين دما، سرعت باد و تابش UV همبستگي منفي و معني دار وجود دارد. استنتاج: گونه‌هاي غالب بيوآئروسل‌هاي شناسايي شده در اين مطالعه جزو عوامل بيماري‌زاي فرصت طلب و آلرژن بودند كه قادر به تهديد سلامت عمومي هستند، بنابراين پايش غلظت بيوآئروسل‌هاي هوابرد براي ارزيابي اثرات سلامتي آلودگي هواي آزاد در شهرها امري حياتي است.