پيش بيني اختلال تنظيم هيجان براساس خودشفقت ورزي و خوداثرمندي تحصيلي در نوجوانان: نقش تعديل گر جنسيت

Predicting emotion regulation disorders based on self-compassion and academic self-efficacy in adolescents: Sex moderator role

هدف از اين پژوهش تعيين رابطه خوداثرمندي تحصيلي و خودشفقت ورزي با اختلال‌هاي تنظيم هيجان در نوجوان با در نظر گرفتن نقش تعديل گر جنسيت بود. جامعه آماري پژوهش، كليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه (160 نفر؛80 دختر و 80 پسر) در سال تحصيلي 99-1398 منطقه 1 و 2 شهر تهران بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه‌اي چندمرحله اي انتخاب شدند. روش اين پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود و به منظور گردآوري اطلاعات از مقياس‌هاي خوداثرمندي تحصيلي، خودشفقت‌ورزي و اختلال تنظيم هيجان استفاده شد. داده‌هاي اين پژوهش با استفاده از روش همبستگي پيرسون و ورگرسيون گام به گام تحليل شد. نتايج پژوهش نشان داد كه خوداثرمندي تحصيلي و خودشفقت ورزي در پيشيني اختلال تنظيم هيجان نوجوانان معني دار بود . از طرفي نقش تعديل گر جنسيت دررابطه بين خودشفقت با اختلال‌هاي تنظيم هيجان معني دار شد و بدين معناست كه جنسيت بر جهت و رابطه بين اين دو متغير تاثير گذاشت؛ اما اين تعديل گري در رابطه خوداثرمندي تحصيلي و اختلال تنظيم هيجان برقرار نبود. براساس يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه خوداثرمندي تحصيلي و خودشفقت ورزي با اختلال تنظيم هيجان در نوجوانان ارتباط دارند و با تقويت خودشفقت ورزي و خوداثرمندي تحصيلي مي‌توان به بهبود اختلال‌هاي تنظيم هيجان نوجوانان كمك كرد.

The aim of this study was to investigate the relationship between academic self-efficacy and self-compassion with emotion regulation disorder in adolescents along with the role of gender moderator. The statistical population of the study was all high school students (160; 80 girls and 80 boys) in the academic year 1399-99 in districts 1 and 2 of Tehran who were selected using multi-stage cluster sampling.The method of this research was descriptive and correlational and in order to collect information, scales of academic self-efficacy, self-compassion and emotion regulation disorder were used. The data of this study were analyzed using Pearson correlation and stepwise regression. The results showed that academic self-efficacy and self-compassion were significant in predicting adolescent emotion regulation disorder (p<0.05). On the other hand, the role of gender moderator in the relationship between self-compassion and emotion regulation disorders was significant and it means that gender affected the direction and relationship between these two variables (p<0.05); However, this adjustment was not established in the relationship between academic self-efficacy and emotion regulation disorder (p> 0.05). Based on the findings, it can be concluded that academic self-efficacy and self-compassion are associated with emotion regulation disorders in adolescents and by strengthening academic self-compassion and self-efficacy can help improve adolescent emotion regulation disorders.