سياست پرداخت نقدي خسارت در آزادسازي مخازن سدها و پيامدهاي اجتماعي و فرهنگي آن (نمونۀ موردي: سد كوچري)

احداث سدهاي مخزني در شش دهۀ گذشته زمينه‌ساز جابه‌جايي بيش از 100 ميليون نفر از محل زندگي خود شده است. مطابق نتايج بررسي حاضر، در ايران نيز بيش از 2 ميليون نفر جمعيت تحت‌تأثير احداث سدها قرار گرفته‌اند. هدف اين پژوهش بررسي آثار و پيامدهاي اجتماعي و فرهنگي سياست پرداخت نقدي خسارت در آزادسازي مخازن سدها، نقد اين سياست و شناسايي عوامل علي، زمينه‌اي، مداخله‌گر، راهبردي و پيامدهاي آن بوده است. چارچوب مفهومي پژوهش بر ارزيابي اثرات اجتماعي مبتني است. روش پژوهش كيفي و از تكنيك نظريۀ زمينه‌اي استفاده شده است. شركت‌كنندگان اين پژوهش 38 نفر از مطلعان و خبرگان محلي بودند كه با پرسش‌نامۀ نيمه‌ساختمند موردمصاحبه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل با سه روش كدگذاري باز، محوري و انتخابي در دستور كار قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل مصاحبه‌ها 822 مفهوم كلي،  133 مقولۀ فرعي، 18 مقولۀ اصلي و 1 مقولۀ مركزي را نشان مي‌دهد. يافته‌هاي پژوهش براساس مدل پاراديمي، ازهم‌گسيختگي ساختار اجتماعي و بافت فرهنگي را در اجراي سياست پرداخت نقدي خسارت نشان مي‌دهد. نتايج حاصل از پژوهش به ضرورت تغيير رويكرد، اصلاح لوايح قانوني، تعيين متولي حوزۀ اجتماعي و پايش تأثيرات اجتماعي طرح‌ها منتهي شده است.