تحليل انتقادي ادعاي «نظام اخلاقي تبعيض‌آميز آموزه‌هاي اسلامي به سود مؤمنان»

آيات و رواياتي كه به نكوهش كفار و مخالفان و رفتارهاي آنان پرداخته يا تعامل مسلمانان را با آنان بيان كرده است، اين ادعا را به ميان مي‌آورد كه اسلام، نظام اخلاقي تبعيض‌آميزي را به سود مؤمنان و برضد غير مسلمانان ارائه نموده و ارزش‌هاي اخلاقي و انساني را براي غير مسلمانان ناديده گرفته است. اين تحقيق درصدد پاسخ به اين ادعاست. براساس اين تحقيق، مبتني بر آموزه‌هاي ديني، در رعايت اصول اخلاقي و رفتارها و آداب اجتماعي، تبعيض طبقاتي براساس عقيده وجود ندارد، بلكه موضوع در اينجا، «انسان» است و جز در موارد استثنايي، بين مسلمان و كافر تفاوت و تمايزي قرار داده نشده است. آنچه ادعاي مذكور را تقويت كرده است، از يك‌سو عدم تفكيك بين «جايگاه معنوي» افراد با حوزۀ «تعاملات اجتماعي» است، و از سوي ديگر آموزه‌هايي كه از آن‌ها، جواز «سبّ»، «بهتان» و «غيبت» مخالفان برداشت شده است. نوشتۀ حاضر اين برداشت‌ها را به نقد كشيده و لزوم رعايت ارزش‌هاي اخلاقي و رفتاري در مواجهه با غيرمسلمانان را اثبات كرده است.