مقايسه‌ي تمرين هوازي با شدت بالا و متوسط بر سطوح سرمي آديپولين و برخي از شاخص‌هاي سندرم متابوليك در زنان چاق

مقدمه: آديپولين يك نوع هورمون است كه از سلول‌هاي چربي ترشح مي‌شود و به‌عنوان يك تنظيم كننده‌ي متابوليك با خواص ضدالتهابي عمل مي‌كند و ميزان آن از طريق وضعيت چاقي، ديابت و التهاب كاهش مي‌يابد.از اين‌رو پژوهش حاضر با هدف مقايسه‌ي اثر تمرينات هوازي با شدت بالا و شدت متوسط بر سطوح سرمي آديپولين و برخي شاخص‌هاي سندرم متابوليك در زنان چاق انجام شد.روش‌ها: در اين تحقيق نيمه تجربي، تعداد 36 نفر به‌صورت تصادفي در سه گروه 12 نفره (2 گروه تجربي و يك گروه كنترل) تقسيم‌ شدند. گروه تمرين هوازي با شدت 85-95 درصد ضربان قلب بيشينه، هر جلسه به‌مدت 33 دقيقه روي تردميل به‌صورت متناوب راه رفتن و دويدن را اجرا كردند و گروه تمرين با شدت 50-70 درصد ضربان قلب بيشينه، 41 دقيقه به‌صورت مداوم راه رفتند (مدت تمرينات براي 2 گروه 8 هفته و 3 جلسه در هفته بود و گرو كنترل در اين مدت فعاليتي نداشتند). از آزمون‌هاي آماري تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي بونفروني در سطح معني‌داري (0.05 P) استفاده شد. يافته‌ها: تمرينات هوازي با شدت بالا سبب افزايش معني‌دار سطوح آديپولين سرمي (0.001=P)، كاهش مقادير كلسترول تام (0.020=P)، تري‌گليسيريد (0.021=P) و مقاومت به انسواين(0.001=P)گرديد؛ همچنين يافته ها حاكي از عدم اختلاف معني‌داري در مقادير ليپوپروتئين پرچگال(0.615P=)، ليپو پروتئين كم چگال(0.604=P) و فشارخون(0.269=P) در 3 گروه مورد مطالعه بود و تمرين هوازي با شدت متوسط بر سطح سرمي آديپولين نمونه مؤثر نبود (0.192=P)، فقط گلوكز (0.025=P) تري‌گليسريد (0.010=P)، فشارخون سيستوليك (0.028=P) و انسولين (0.043=P) كاهش يافته است و ميزان كلسترول، ليپوپروتئين كم چگال و ليپوپروتئين پرچگال تغيير معناداري نداشته‌اند.نتيجه‌گيري: در پايان مي‌توان گفت به‌نظر مي‌رسد افراد براي افزايش ميزان آديپولين به‌عنوان شاخص بهبود دهنده حساسيت انسوليني و همچنين بهبود شاخص‌هاي سندرم متابوليك مي‌توانند از تمرينات هوازي با شدت بالا بهره ببرند.