تحليل بازنمايي زن شاغل در فيلم‌هاي سينماي ايران پس از انقلاب

نحوه بازنمايي زنان شاغل در رسانه‏ها‏ از عوامل فرهنگي اجتماعي تأثيرگذار بر رد يا تأييد كليشه‏هاي جنسيتي سنتي مربوط به زنان و اشتغال آن‏ها به شمار مي‏رود و مي‏تواند در تغيير باورهاي فرهنگي مربوط به اشتغال زنان مؤثر واقع شود. هدف اين مقاله، مطالعه بازنمايي زنان شاغل در سينماي ايران پس از انقلاب است. در بخش نظري تحقيق، از نظريه بازنمايي هال استفاده شده است. روش تحقيق نيز برمبناي الگوي نشانه‏شناسي جان فيسك بوده است. نتايج حاصل از مطالعه بازنمايي زنان شاغل در سينماي ايران نشان مي‏دهد كه زنان شاغل مدرن، برخلاف كليشه زن سنتي، داراي قدرت،‏ توانمندي و استقلال بيشتري در زندگي خود بوده و تابع مردان نيستند. در بيشتر آثار‏ ساخته‏شده با محوريت زنان شاغل، سعي شده است ضمن نقد ايدئولوژي مردسالاري، از برابري‌طلبي و شايسته‏سالاري در اشتغال دفاع شود. به‌رغم تلاش براي دوري از نگاه مردسالارانه،‏ شاهد طبيعي‌سازي نقش خانه‏داري براي زنان هستيم.