رابطه استرس ادراك شده و حس انسجام با اضطراب بيماري كرونا در دانشجويان: نقش ميانجي تحمل پريشاني

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي تحمل پريشاني در رابطه بين استرس ادراك‌شده و حس انسجام با اضطراب بيماري كرونا در دانشجويان اجرا شد. روش پژوهش همبستگي و از نوع تحليل مسير بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﺷﺎﻣﻞ ﻛﻠﻴﻪ داﻧشجويان مشغول به تحصيل دانشگاه فرهنگيان استان كردستان در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه از ميان آن‌ها 300 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي منظم انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي اضطراب بيماري كرونا (CDAS، علي پور و همكاران، 1398)، تحمل پريشاني (DTS، سيمونز و گاهر، 2005)، استرس ادراك‌شده (PSS، كوهن و همكاران، 1983) و حس انسجام (SOC، آنتونووسكي، 1993) جمع آوري شدند. به منظور تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از روش تحليل مسير در نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه 21 استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه مدل با داده هاي پژوهش برازش دارد (0.01 P). با توجه به يافته ها، استرس ادراك‌شده، حس انسجام و تحمل پريشاني بر اضطراب بيماري كرونا در دانشجويان اثر مستقيم دارند. همچنين، استرس ادراك‌شده و حس انسجام از طريق تحمل پريشاني بر اضطراب بيماري كرونا اثر غيرمستقيم دارند (0.01 P). بنابراين، نتايج پژوهش نشان مي دهد حس انسجام و تحمل پريشاني بالا، با وجود استرس ادراك شده مي تواند مانع تأثير عوامل استرس‌زاي بيماري كرونا بر سلامت افراد ‌شود.