پيشگيري از جرم تخريب آثار فرهنگي تاريخي در سياست جنايي ايران

زمينه و هدف: اﻣـﻮال ﺗـﺎرﻳﺨﻲ، ﻓﺮﻫﻨﮕـﻲ ﻣﻴﺮاث ﺑﻪ ﺟﺎى ﻣﺎﻧﺪه از ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن، ادﻟﻪ اﺛﺒﺎت ﻫﻮﻳﺖ ﺣﻘﻴﻘـﻲ و واﻗﻌـﻲ ﻣﻠـﺖ ﻳـﻚ ﻛـﺸﻮر و ﻣـﺮدم ﺟﺎﻣﻌﻪ است. اﻳﺮان نيز از ﺟﻤﻠﻪ كشور ﻫﺎﻳﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ داراى ﺳﺎﺑﻘﻪ ى ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰار ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻤﺪن و آثار بجا مانده از آن ﻣﻰ ﺑﺎﺷد كه به دلايل مختلف ممكن است از جمله با هدف قاچاق در معرض آسيب قرار بگيرند. بر اين مبنا در پژوهش حاضر به اين مساله مي پردازيم كه پيشگيري از جرم تخريب آثار فرهنگي و تاريخي در سياست جنايي ايران از چه جايگاهي برخوردار است؟روش: باتوجه به ماهيت موضوع، پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و به لحاظ گردآوري اطلاعات به روش اسنادي و از طريق مطالعه قوانين و منابع معتبر انجام شده و اطلاعات به دست آمده به صورت توصيفي تحليلي مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است.يافته ها و نتايج: سياست جنايي ايران در قبال تخريب عليه آثار فرهنگي تاريخي سياست مبتني بر پيشگيري كيفري و غير كيفري مي باشد. پيشگيري غير كيفري شامل پيشگيري وضعي(الف اقدامات مبتني بر حفاظت: شامل ﻣﻮﻧﻴﺘﻮرﻳﻨﮓ، ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻧﻘﺎط ﭘﺮ ﺧﻄﺮ و اﻳﻤﻦ ﺳﺎزى، ﻛﻨﺘﺮل ﺑﺎزدﻳﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن از ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﺎى ﮔﺮدش، ﻛﻨﺘﺮل ﺑﺎزدﻳﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن از ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺣﺮﻳﻢ ﻫﺎ و دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻮاﻧﻊ،ﺣﻔﺎظ ﻫﺎ و راه ﺑﻨﺪﻫﺎ و ب نظارت سازماني) و پيشگيري اجتماعي شامل (آگاهي بخشي اجتماعي و نقش دين در پيشگيري از جرم تخريب) مي باشد.