دارو‌هاي نوين و مكانيسم آن‌ها در درمان صرع

مقدمه: صرع نوعي اختلال عصبي است كه تحريك بيش از حد نورون‌ها باعث بروز آن مي‌شود. اين اختلال عصبي در نواحي هيپوكامپ يا قشر مغز ايجاد مي‌شود و نورون‌هاي تحريكي منطقه CA1 هيپوكامپ را بيشتر از مناطق ديگر تحت تأثير قرار مي‌دهند. بر اين اساس مطالعاتي در ارتباط با استفاده از روش‌هاي جديد تجويز دارو براي درمان اين بيماري انجام گرفته است. روش‌هاي نوين در مقايسه با داروهاي خوراكي ضد صرع ، اثربخشي را افزايش داده و سميت را كاهش مي‌دهد. هدف از روش‌هاي تجويز، رساندن غلظت بهينۀ دارو به كانون تشنج است. نتيجه‌گيري: افراد مبتلا به صرع به درمان دارويي طولاني مدت نياز دارند، بنابراين، شناسايي داروهاي ايمن، قابل تحمل و موثر، به‌ويژه در زمينۀ درمان مهم است.