ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﻮدآوري اﺟﺮاي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺸﺎورزي ﻗﺮاردادي در زراﻋﺖ ﺳﯿﺐزﻣﯿﻨﯽ اﺳﺘﺎن آذرﺑﺎﯾﺠﺎن ﺷﺮﻗﯽ

No Title

بهره‌برداران بخش كشاورزي بيش‌تر به‌دليل تأمين مواد اوليه، تضمين قيمت، تسهيم ريسك، افزايش دسترسي به دانش و توسعه توان اقتصادي علاقه‌مند به كشاورزي قراردادي مي‌باشند. كشاورزي قراردادي انواع مختلفي داشته و مي‌تواند طيف وسيعي از تعهدات در خصوص قيمت پرداختي و ميزان تأمين نهاده‌ها را شامل شود. در اين پژوهش تأثير سه گزينه تثبيت درآمد، تأمين سرمايه در گردش و خريد نقدي در كنار كشاورزي بدون قرارداد به‌تفكيك براي اراضي اجاره‌اي و ملكي بر شاخص‌هاي سودآوري زراعت سيب‌زميني در استان آذربايجان شرقي بررسي شده است. نتايج نشان داد كه نوع قرارداد، آثار متفاوتي بر شاخص‌هاي اقتصادي در زراعت سيب‌زميني استان آذربايجان شرقي دارد. قرارداد تثبيت درآمد هم‌زمان با كاهش دامنه تغييرات، ميزان درآمد انتظاري را كاهش مي‌دهد و ميزان اين كاهش در اراضي اجاره‌اي بيش‌تر است، بنابراين انتظار مي‌رود كه زارعين در اراضي اجاره‌اي تمايل كم‌تري به اين نوع قرارداد داشته باشند. اين نوع قرارداد بيش‌تر مطلوب ريسك‌گريزترين قشر از بهره‌برداران است. قرارداد تأمين سرمايه در گردش، تأثير مثبتي بر سودآوري هر دو گروه مورد مطالعه داشته و به‌نظر مي‌رسد براي كشاورزان ريسك‌پذير مناسب باشد. قرارداد نوع سوم يعني خريد نقدي حالت بينابيني دارد و از نظر شاخص نرخ بازده داخلي، بيش‌ترين سودآوري در اين گزينه ايجاد مي‌شود. بنابراين براي ترويج بيش‌تر كشاورزي قراردادي لازم است با تنوع در قراردادهاي ارائه‌شده، گزينه‌هاي مناسبي براي گروه‌هاي مختلف فراهم شود.

No abstract