رابطه اميد، رضايت از زندگي و عزت نفس و سلامت‌روان با نقش واسطه‌اي شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت در دانش آموزان

Relationship of hope, life satisfaction, self-esteem and mental health with mediating role of cognition, metacognition and progress motivation in students

هدف: هدف پژوهش حاضر پيش بيني سلامت روان دانش آموزان براساس متغيرهاي اميد، رضايت از زندگي و عزت نفس با نقش واسطه اي شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت بود. روش‌ها: روش پژوهش از نوع همبستگي و 256 دانش آموز به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي تصادفي، به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسش نامه هاي اميد، رضايت از زندگي، عزت نفس، سلامت عمومي، شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت جواب دادند. يافته‌ها: يافته ها نشان داد كه ضريب استاندارد شده مسير اثرات مستقيم اميد، رضايت از زندگي و عزت نفس با شناخت، فراشناخت، انگيزه پيشرفت و سلامت روان و اثرات مستقيم شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت با سلامت روان در سطح آلفاي 0/01 معني دار است (0/01>p). همچنين ضريب غيرمستقيم مربوط به رابطه اميد، رضايت از زندگي و عزت نفس با سلامت روان از طريق متغيرهاي شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت، در سطح آلفاي 0/01 معني دار بود. نتيجه‌گيري: مي توان نتيجه گرفت كه تقويت متغيرهاي اميد، رضايت از زندگي و عزت نفس مي­تواند نقش تاثيرگذاري در ارتقاي شناخت، فراشناخت و انگيزه پيشرفت دانش آموزان، جهت نيل به سلامت روان داشته باشد.

Objective: The purpose of this study was to predict mental health of students based on the hope, life satisfaction and self-esteem variables with the mediating role of cognition, metacognition, and motivation for progress. Methods: The research method was correlational and 256 students were selected through randomized multistage cluster sampling. They answered the questionnaire of hope, life satisfaction, self-esteem, general health, cognition, metacognition, and progression motivation. Results: Findings showed that the standardized coefficient is the path of direct effects of hope, life satisfaction and self-esteem with cognition, metacognition, progress motivation and mental health, and the direct effects of cognition, metacognition, and progress motivation with mental health are significant at 0.01 alpha level (p 0/01). Also, the indirect coefficient related to the hope, life satisfaction and self-esteem relationship with mental health by variables of cognition, metacognition and progress motivation are at 0.01alpha level. Conclusion: In general, findings show the effect of hope, life satisfaction and self-esteem in promoting cognitive, metacognitive and student motivation for achieving mental health.