مقايسه تأثير شش هفته تمرين توان‌بخشي واقعيت مجازي و ماساژ بازتابي بر عملكرد ورزشكاران پاراپلژي

آسيب‌هاي وارد به نخاع يكي از جدي‌ترين آسيب‌هاي جسماني است. افراد دچار آسيب نخاعي عموماً دردهاي متفاوتي را تجربه مي‌كنند. درد نوروپاتيك شايع‌ترين آن‌هاست و ازآنجا‌كه با از دست دادن تحرك همراه است به ناتواني عملكردي منجر مي‌شود. مطالعة حاضر باهدف تأثير ماساژبازتابي و واقعيت مجازي بر بهبود عملكرد افراد پاراپلژي انجام شد. جامعة آماري اين پژوهش را مردان ورزشكار پاراپلژي فعال در هيئت جانبازان و معلولان استان تهران تشكيل مي‌دادند. 45 نفر ورزشكار پاراپلژي به‌صورت تصادفي و بر ميناي حروف الفبا در پروندۀ پزشكي به سه گروه كنترل، واقعيت مجازي و ماساژبازتابي تقسيم شدند. در هر گروه 15 آزمودني حضور داشتند. دو گروه تجربي سه جلسه مداخله در هفته را به مدت شش هفته انجام دادند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. متغيرهاي قدرت و دامنة حركتي كمربند شانه مرتبط با عملكرد به ترتيب با استفاده از دينامومتر دستي ديجيتال و الكتروگونيامتر ارزيابي شدند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار اس پي اس اس نسخة 23 و در سطح معناداري 05/0 استفاده شد. يافته‌هاي آزمون‌هاي آماري نشان داد متغيرهاي مرتبط با قدرت و دامنة حركتي كمربند شانه در حركات مختلف چرخش داخلي، چرخش خارجي، اكستنشن و فلكشن پس از انتخاب شش هفته تمرين در هر دو گروه ماساژ و واقعيت مجازي افزايش يافته بود (003/0, P=02/0=P, 001/0=P ,003/0=P). همچنين افزايش قدرت و دامنة حركتي در گروه واقعيت مجازي با توجه به ميانگين‌هاي تغييرات معنادارتر بود. نتايج نشان داد اعمال ماساژ بازتابي و همچنين تمرين واقعيت مجازي در بهبود دامنة حركتي و قدرت ايزومتريك كمربند شانه در افراد پاراپلژي مؤثر بوده است؛ بنابراين، افراد پاراپلژي و مربيان و پرستاراني كه با اين افراد كار مي‌كنند، مي‌توانند از مزاياي اين مداخلات براي بهبود عملكرد اين افراد استفاده كنند.