استفاده از شاخص انتخاب ژنوتيپ ايده‌آل (SIIG) درگزينش لاين‌هاي اميدبخش جو

هدف از اين تحقيق، بررسي كاربرد شاخص SIIG در مطالعه تنوع فنوتيپي و گزينش لاين‌هاي اميدبخش جو با عملكرد و خصوصيات زراعي مطلوب بود.مواد و روش‌ها: به‌منظور اجراي آزمايش، تعداد 107 لاين خالص جو در قالب طرح بدون تكرار آگمنت همراه با چهار شاهد در سه بلوك، طي سال زراعي 99-1398 در مزرعه ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي داراب ارزيابي شدند.يافته‌ها: نتايج تجزيه REML نشان داد كه در لاين‌هاي مورد بررسي كمترين ميزان وراثت‌پذيري مربوط به وزن هزار دانه (0.417) و بيشترين مقدار وراثت‌پذيري به‌ترتيب مربوط به صفات تعداد روز تا رسيدن و تعداد روز تا گل‌دهي (0.891 و 0.887) بود. نتايج شاخص SIIG نشان داد كه لاين‌هاي شماره 102 و 9 به‌ترتيب با بيشترين (0.696) و كمترين (0.200) مقدار SIIG جزء برترين و ضعيف‌ترين لاين‌ها در اين تحقيق بودند. به‌منظور انتخاب برترين لاين‌ها از نظر عملكرد دانه، وزن هزار دانه، ارتفاع بوته، تعداد روز تا گل‌دهي و تعداد روز تا رسيدگي، لاين‌هاي مورد بررسي براساس شاخص SIIG در 4 دسته گروه‌بندي شدند. نتايج نشان داد كه شاخص SIIG به‌خوبي توانسته ژنوتيپ‌ها را براساس دو صفت عملكرد دانه و وزن هزار دانه دسته‌بندي نمايد. نتيجه گيري: نتايج گروه‌بندي لاين‌ها براساس شاخص SIIG نشان داد همه لاين‌هاي گروه يك و گروه دو (به‌جزء لاين 55) و لاين‌هاي شماره 13، 116، 29، 7، 77، 89 و 72 از گروه سه، جزء لاين‌هاي برتر در اين تحقيق بودند و مي‌توان آنها را براي آزمايشات بيشتر از جمله آزمايشات سازگاري در نظر گرفت.