برهمكنش حجم آب مصرفي و شوري آب آبياري بر عملكرد گندم در مناطق خشك (مطالعه موردي: يزد)

كشاورزاني كه با مساله شوري روبه‏رو هستند، گاهي سوالاتي در خصوص پيش‌بيني عملكرد، تحت تاثير شوري آب آبياري (ECiw) و حجم آب مصرفي (Viw) مطرح مي‌نمايند كه پاسخ به آن‌ها، مستلزم اطلاع از تابع توليد گياه مي‌باشد. اين پژوهش با هدف بررسي برهمكنش شوري آب آبياري و حجم آب مصرفي برعملكرد گندم (رقم نارين) طي سه سال زراعي 971396، 981397 و 991398 در يزد انجام شد تا تاثير مقادير مختلف حجم آب (بين 4500 تا 11600 مترمكعب بر هكتار) بر عملكرد گندم در سه سطح شوري (3، 5 و 8 دسي زيمنس بر متر) مورد تجزيه و تحليل رگرسيون قرار بگيرد. در ادامه، معادله‌اي براي تخمين عملكرد براساس شوري و حجم آب مصرفي ارائه و ارزيابي شد. نتايج حاصله بيانگر افزايش تاثيرپذيري افت عملكرد گندم از حجم آب آبياري در شرايط شور‌ نسبت به شرايط غيرشور بود؛ به‏طوري‌كه كشاورزان مناطق شور بايد در مورد كفايت حقابه در اختيار خود براي تامين نياز آبي مزرعه (اعم از نياز گياه و نياز آبشوئي) اطمينان داشته و برنامه‌ريزي‌هاي آبياري را با دقت بيشتري نسبت به شرايط غيرشور انجام دهند. در خصوص معادله تخمين عملكرد براساس ECiw و Viw، ضريب تبيين (R2) اين معادله 0/67 بوده و انتظار مي‌رود عملكرد گندم را با خطاي تقريبي 524± كيلوگرم بر هكتار در منطقه مطالعاتي برآورد نمايد. اين معادله براي برآورد افت توليد گندم در اثر افزايش شوري و يا كمبود آب آبياري، تخمين عملكرد مزرعه قبل از برداشت محصول و يا تامين نياز آبي مزرعه براي توليد مقدار مشخصي محصول در منطقه مطالعاتي كاربرد دارد.