مطالعه كيفي الگوهاي والديني بر اساس شجره نگار در زنان متأهل با حس خوشبختي در شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر مطالعه كيفي الگوهاي والديني بر اساس شجره نگار زنان متأهل بااحساس خوشبختي شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر كيفي بوده و از روش تحليل محتوا استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش زنان متأهل داراي احساس خوشبختي هستند و نمونه آماري به‌صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شده اند. جمع آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه احساس خوشبختي بانوان (تقي زاده و شادمهري، 1395) و همچنين مصاحبه صورت گرفته است. داده‌هاي موجود در 9 مصاحبه ، تمامي 405 دقيقه مصاحبه را در مدت‌زمان 20 ساعت و جمعاً 100 برگه استاندارد A4 و به‌صورت دستي به رشته تحرير درآمده است كه مفهوم بندي و سپس زير مفهوم‌سازي شد. براي پايايي و روايي پژوهش از سه سوسازي پژوهشگر، استاد راهنما و محققان ديگر استفاده شد. نتايج تحليل داده‌ها شامل 19 مقوله اصلي است كه اين مقوله ها عبارتند از: عشق، سازگاري، احترام، گذشت، همكاري، خودسازي، مديريت، قناعت، كنترل هيجانات و احساسات، سكوت، تحصيلات، رازداري، صبر، واقع‌بيني، حل مسئله، انعطاف پذيري، حمايت اجتماعي، نگرش مثبت و ريسك‌پذيري كه مهم‌ترين آن‌ها عشق، سازگاري و احترام است و در تمايزيافتگي زنان داراي احساس خوشبختي بسيار مؤثر بوده است. يافته‌ها نشان داد كه خوشبختي در ازدواج داشتن معنايي ازاحساس عشق، سازگاري و احترام است كه زوجين با ديدگاه معنوي و اخلاقي و با انجام رفتارهاي مولد خوشبختي در حضور ديگران با ازدواج سازنده خود، آن را تشكيل مي دهند.