ارتباط سطح كلان آينده‌پژوهي ديني و جامعه مهدوي

Macro-level Relationship Between the Religious Future Research and the Mahdavi Community

آينده‌پژوهي علم و هنر كشف آينده و شكل بخشيدن به دنياي مطلوب فرداست. همان‌طور كه آينده‌پژوهي در عرصه‌هاي علمي، از جايگاه مهم و اساسي برخوردار است، در عرصه علوم ديني نيز مي‌تواند همين جايگاه را داشته باشد. به همين دليل مي‌توان رابطه‌اي ميان آينده‌پژوهي و دين برقرار كرد. آينده‌پژوهي ديني در دو سطح كلان و خرد قابل بررسي است. هدف از اين پژوهش، يكي تشريح سطح كلان آينده‌پژوهي ديني است و دومين هدف اين پژوهش، آمادگي براي رسيدن به جامعه آرماني است. در اين مقاله تلاش گرديده تا ضمن بيان ضرورت آينده‌پژوهي از منظر دين، اهميت و جايگاه آن در اسلام نمايانده شده و با معرفي آموزۀ آرمان‌شهر مهدوي به عنوان اساس آينده‌پژوهي كلان ديني در اسلام، ويژگي‌هاي اين آرمان‌شهر و ساختار معرفتي جامعه در سطحي قابل قبول تشريح گردد. از يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان به انتظاراتي كه دين از مردم با توجه به شاخص‌هاي جامعه آرماني و به اقتضاي امكانات و توانمندي‌هاي اجتماعي خود دارند، در يك روند تكاملي، حداقل‌هايي از ويژگي جامعه مطلوب اسلامي را محقق سازند، اشاره نمود.

Future research refers to the science and art of exploring the future and shaping the individual’s desirable world. Future research can play a pivotal role in both scientific and religious domains. For this, a relationship can be established between future research and religion. Religious future research can be investigated at two micro and macro levels. This research is first aimed at elaborating on the macro-level religious future research and second at preparing for an ideal community. This article reveals the necessity of the future research from the perspective of religion to describe the position and significance of it in Islam; it also introduces the Mahdavi Utopia teachings as the basis for the macro-level religious future research in Islam to describe the characteristics of this utopia as well as the epistemological structure of the community at an acceptable level. The research findings imply the expectations that religion has of people taking into account the characteristics of a utopia and the social facilities and powers people have, which would help them meet the minimum requirements of a desirable Islamic community within a developmental trend.